Recenzja książki "Zwyczajna przysługa"

-
 nieporadnasingielka

Jeśli ktoś zna mnie choć trochę prywatnie, wie, ze lubię książki, w których mogę przywiązać się do któregoś bohatera (a przynajmniej go polubić 😁). W tym przypadku tak niestety nie było. Nie mogłam utożsamić się z żadną z bohaterek. Każda miała w sobie coś z dwulicowości i wyrachowania. Dwie piękne i tak różne kobiety, a jednak każda miała w sobie coś z chodzącego diabła. Mimo to, książka wciąga i czyta się ja bardzo lekko. 
Minusem, jak dla mnie, jest rozwiązanie zagadki pojawiające się już w połowie książki. Rozumiem, autorka daje sobie pole do popisu, by w pozostałej cześci książki wyjaśniać i toczyć dalszą akcje. Jednak jestem z tych czytelników, którzy wola przeczytać więcej niż 150 stron, kiedy rozwiązują się wszystkie tajemnice🤷🏼‍♀️. 
Ciekawe jest to, ze narracja w trzech częściach tej jednej powieści jest prowadzona z perspektywy trzech różnych osób. Jest to jednocześnie plus i minus. Plus, jako ze poznajemy tok myślenia każdej z osób, co pozwala lepiej zrozumieć sytuacje. Jednak ile można w kółko wałkować ten sam temat? Przez całą książkę nie robimy nic innego, tylko przerabiamy ten sam wątek z innych punktów widzenia. Powieść jest tez nieco przewidywalna. Ale nie jest to akurat jak dla mnie duży minus. Zaletą jest brak monotonnych opisów, akcja dzieje się szybko i konkretnie. 
Nie mogę powiedzieć, ze nudziłam się, czytając ją. Ostatnie 100 stron jest dość trzymające w napięciu, choć zakończenie nie jest do końca takie, jakiego bym oczekiwała (ale jest to wizja autora, wiec trzeba ją uszanować i zaakceptować). Ogólnie książka nie trafi do mojego „Top 10”, ale myślę ze będę ja wspominała ciepło, zwłaszcza, ze mam zamiar porównać ją z filmem. Trzymajcie kciuki by ekranizacja nie okazała się dużo gorsza od książki. 
P.S. Gratulacje dla autorki za udany debiut 😊

Zapraszam na mojego instagrama, gdzie regularnie wrzucam recenzje książek :) 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Moje TOP NAJGORSZYCH KSIĄŻEK

-
Obraz
Dzień dobry kochani!  Dziś przychodzę do Was z nieco innym postem niż zazwyczaj. Nie mam bowiem na celu polecenia konkretnych książek. Wręcz przeciwnie. Chciałabym podzielić się z Wami listą powieści, które znalazły się w moim TOP NAJGORSZYCH KSIĄŻEK ostatnich 10 lat. Ocena jest oczywiście subiektywna i każdy może się z nią nie zgodzić. Dla mnie każdy z tych utworów ciągnie się niczym dziesięciotysięczny odcinek „Mody na sukces”, a emocje sięgają zenitu jak przy grzybobraniu 😜 Proszę potraktować ten post z przymróżeniem oka. Bowiem książki te nie są „totalnie nienadające się do czytania”, w moim odczuciu jednak nie zasługują na ocenę wyższa niż 6/10. Warto abyście otrzymali ode mnie choć jedno zdanie o każdej z tych książek. Dopisuję również do każdej książki ocenę ze strony Lubimyczytac.pl   „Dziewczyny, które zabiły Chloe” Alex Marwood. Książka jest ok. Po prostu okej. Postacie są mało wyraziste. Książka strasznie się dłuży i ciągnie. Akcja...
Czytaj więcej

Nie czuję nic.

-
Obraz
Okej, od razu się przyznaję, że nie jestem wielką fanką polskiej muzyki. Zwłaszcza Sarsy. Ale jak to mówią “ Kiedy jesteś szczęśliwy, słuchasz muzyki. Kiedy jesteś smutny, rozumiesz tekst ”. Jechałam ostatnio 2 godziny samochodem, w tle leciała muzyka z popularnego radia. Zaczęłam wsłuchiwać się w słowa piosenki “ Zapomnij mi ”. (...) Początków nie pamięta nikt Brakuje dni Zapomnij mi Ulatuje lęk, nie czuję nic Nie czuję nic Zapomnij mi Jedną z wielu rzeczy jesteś dziś Jedną z wielu niepotrzebnych Nie pamiętaj tego mi Dawno mnie nie ma, nie ma Nie zabiorę cię do snu, nie ratuj mnie (...) Poczułam jak po policzku spływa mi pojedyncza łza. Nigdy wcześniej nie rozumiałam tej piosenki tak dobrze, jak w tamtym momencie. Nie wnikam w to, co Sarsa miała na myśli tworząc ją, czym się kierowała. Jednak słowa “Nie czuję nic” lub “Dawno mnie nie ma… Nie zabiorę Cię do snu, nie ratuj mnie” tak doskonale oddają to, co czułam w związku. A właściwie czego nie czułam. Miłości. Poczucia bezpie...
Czytaj więcej

Recenzja książki "Echa pamięci"

-
Obraz
  Dziś mam przyjemność przedstawić Wam książkę, która odmieniła moje życie - „Echa pamięci” Katherine Webb. No dobrze. Może trochę przesadziłam z tym życiem, ale ta książka z cała pewnością odmieniła mój pogląd na literature i sprawiła, ze pokochałam książki jeszcze bardziej. Stało się to 5 lat temu. Do tamtej chwili sięgałam po same „lekkie” książki, które potrafiłam czytać miesiącami. Były to utwory literackie, które nie wnosiły nic poza kolejnym nudnym romansem dwójki ludzi na zakręcie życia. Pewnego dnia moja mama (to właśnie dzięki niej kocham książki) powiedziała „ Przeczytaj Echa Pamięci, zobaczysz, ze nie pożałujesz ”. Bardzo się wzbranialam, nawet wlasciwie nie pamietam dlaczego 😂 był to chyba swego rodzaju młodzieńczy bunt i to ze chciałam za wszelka cenę czytać to co JA SOBIE WYBIORĘ . Prawda taka, ze wybierałam utwory z dolnej półki 😏 „Echa pamięci” wciągnęły mnie od pierwszej chwili. Całość pochłonę...
Czytaj więcej