Recenzja książki "Przeżyłam Oświęcim"

-

nieporadnasingielka
Po lekturę Krystyny Żywulskiej „Przeżyłam Oświęcim” sięgnęłam pół roku temu. Chciałam dowiedzieć się o II Wojnie światowej trochę więcej niż przekazują nam szkolne podręczniki. Nie zawiodłam się. Książka jest mocna i niejednokrotnie musiałam przerywać czytanie, bo sceny tam opisane są bardzo brutalne i realne. Bohaterka opisuje swoją historię od momentu wysłania do Oświęcimia do dnia ucieczki. Przerażający bywa styl wypowiedzi, którym autorka posługuje się po wielu miesiącach przebywania w obozie koncentracyjnym. Śmierć staje się dla niej codziennością, a choroby tylko kolejnym etapem przejściowym. To zrozumiałe, ze ocierając się o smierć dzień w dzień, bohaterka staje się znieczulona na ludzkie cierpienie. Jednak do samego końca przemawia przez nią empatia i miłość do drugiego człowieka. Co jest niezwykle piękne i wzruszające, ponieważ w takich warunkach bardzo łatwo wyzbyć się człowieczeństwa. Pierwszy raz sięgnęłam po książkę opisującą życie w Oświęcimiu. Żadna powieść z II Wojna Światowa w tle nie równa się prawdziwej historii osoby, która na własnej skórze doświadczyła takiego okrucieństwa. 

Zapraszam również na mojego instagrama
Nieporadna Singielka

#nieporadnasingielka #nieporadna #singielka #czyta #recenzja #recenzjaksiazki #czytambolubie #przezylamoswiecim #krystynażywulska #literatura #literaturawojenna #iiwojnaświatowa #bookstagram #bookstagrampl #book #booklover #domwydawniczytchu #wydawnictwo #history #poland #historyofpoland 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Moje TOP NAJGORSZYCH KSIĄŻEK

-
Obraz
Dzień dobry kochani!  Dziś przychodzę do Was z nieco innym postem niż zazwyczaj. Nie mam bowiem na celu polecenia konkretnych książek. Wręcz przeciwnie. Chciałabym podzielić się z Wami listą powieści, które znalazły się w moim TOP NAJGORSZYCH KSIĄŻEK ostatnich 10 lat. Ocena jest oczywiście subiektywna i każdy może się z nią nie zgodzić. Dla mnie każdy z tych utworów ciągnie się niczym dziesięciotysięczny odcinek „Mody na sukces”, a emocje sięgają zenitu jak przy grzybobraniu 😜 Proszę potraktować ten post z przymróżeniem oka. Bowiem książki te nie są „totalnie nienadające się do czytania”, w moim odczuciu jednak nie zasługują na ocenę wyższa niż 6/10. Warto abyście otrzymali ode mnie choć jedno zdanie o każdej z tych książek. Dopisuję również do każdej książki ocenę ze strony Lubimyczytac.pl   „Dziewczyny, które zabiły Chloe” Alex Marwood. Książka jest ok. Po prostu okej. Postacie są mało wyraziste. Książka strasznie się dłuży i ciągnie. Akcja...
Czytaj więcej

Nie czuję nic.

-
Obraz
Okej, od razu się przyznaję, że nie jestem wielką fanką polskiej muzyki. Zwłaszcza Sarsy. Ale jak to mówią “ Kiedy jesteś szczęśliwy, słuchasz muzyki. Kiedy jesteś smutny, rozumiesz tekst ”. Jechałam ostatnio 2 godziny samochodem, w tle leciała muzyka z popularnego radia. Zaczęłam wsłuchiwać się w słowa piosenki “ Zapomnij mi ”. (...) Początków nie pamięta nikt Brakuje dni Zapomnij mi Ulatuje lęk, nie czuję nic Nie czuję nic Zapomnij mi Jedną z wielu rzeczy jesteś dziś Jedną z wielu niepotrzebnych Nie pamiętaj tego mi Dawno mnie nie ma, nie ma Nie zabiorę cię do snu, nie ratuj mnie (...) Poczułam jak po policzku spływa mi pojedyncza łza. Nigdy wcześniej nie rozumiałam tej piosenki tak dobrze, jak w tamtym momencie. Nie wnikam w to, co Sarsa miała na myśli tworząc ją, czym się kierowała. Jednak słowa “Nie czuję nic” lub “Dawno mnie nie ma… Nie zabiorę Cię do snu, nie ratuj mnie” tak doskonale oddają to, co czułam w związku. A właściwie czego nie czułam. Miłości. Poczucia bezpie...
Czytaj więcej

Recenzja książki "Echa pamięci"

-
Obraz
  Dziś mam przyjemność przedstawić Wam książkę, która odmieniła moje życie - „Echa pamięci” Katherine Webb. No dobrze. Może trochę przesadziłam z tym życiem, ale ta książka z cała pewnością odmieniła mój pogląd na literature i sprawiła, ze pokochałam książki jeszcze bardziej. Stało się to 5 lat temu. Do tamtej chwili sięgałam po same „lekkie” książki, które potrafiłam czytać miesiącami. Były to utwory literackie, które nie wnosiły nic poza kolejnym nudnym romansem dwójki ludzi na zakręcie życia. Pewnego dnia moja mama (to właśnie dzięki niej kocham książki) powiedziała „ Przeczytaj Echa Pamięci, zobaczysz, ze nie pożałujesz ”. Bardzo się wzbranialam, nawet wlasciwie nie pamietam dlaczego 😂 był to chyba swego rodzaju młodzieńczy bunt i to ze chciałam za wszelka cenę czytać to co JA SOBIE WYBIORĘ . Prawda taka, ze wybierałam utwory z dolnej półki 😏 „Echa pamięci” wciągnęły mnie od pierwszej chwili. Całość pochłonę...
Czytaj więcej