Recenzja książki "Bliźnięta z lodu"

-

nieporadnasingielka
Ahhh jak ja uwielbiam takie książki! Do samego końca trzymające w napięciu, sprawiające, ze rzeczywistość przestaje istnieć na kilka chwil. „Bliźnięta z lodu” autorstwa S.K. Tremayne to książka inna niż wszystkie, jakie do tej pory czytałam. Jest to bardzo mocny thriller z elementami horroru. Czytając te powieść, czułam się, jak gdybym oglądała naprawdę dobry, trzymający w napięciu film. Nie pierwszy raz spotykam się z wątkiem bliźniąt. W związku z tym, po raz kolejny znajduje potwierdzenie tezy, ze więź między bliźniętami jednojajowymi jest niezwykła. W tym przypadku sytuacja jest dramatyczna, ponieważ jedna z sióstr ulega wypadkowi, który kończy się tragiczną śmiercią. Autor bardzo dokładnie opisuje samopoczucie każdego rodzica z osobna. Widzimy z perspektywy czytelnika, jak ciężką żałobę przechodzi bliźniaczka, która przeżyła. Rodzina postanawia przeprowadzić się na odciętą od świata wyspę, na której mają zacząć nowe życie, z dala od smutnej przeszłości. Na wyspie Torran zaczynają dziać się dziwne rzeczy, a sama Kristie (żyjąca córka) twierdzi, ze pomylono jej tożsamość i tak naprawdę jest Lydią. Dodatkowym atutem są ciagłe zwroty akcji. Kiedy już wybierzesz sobie ulubionego bohatera, okazuje się, ze nie jest tym, kim Ci się wydawał. Książka jest niesamowita. Sprawia, ze czytanie jej w środku nocy jest prawie niewykonalne, z powodu obawy przed koszmarami. Sama nie mogłam spać cała noc po skończeniu powieści. Bowiem zakończenie jest tak niejednoznaczne, ze chciałoby się o nim dyskutować godzinami. Chciałabym czytać więcej takich książek, przepełnionych psychologicznymi watkami i głębokimi przemyśleniami. Myśle, ze to nie moje ostatnie spotkanie z tym autorem. Jeśli czytaliście „Bliźnięta z lodu” i znacie podobne powieści, koniecznie dajcie znać w komentarzu! 
@nieporadnasingielka @wydawnictwoczarnaowca 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Moje TOP NAJGORSZYCH KSIĄŻEK

-
Obraz
Dzień dobry kochani!  Dziś przychodzę do Was z nieco innym postem niż zazwyczaj. Nie mam bowiem na celu polecenia konkretnych książek. Wręcz przeciwnie. Chciałabym podzielić się z Wami listą powieści, które znalazły się w moim TOP NAJGORSZYCH KSIĄŻEK ostatnich 10 lat. Ocena jest oczywiście subiektywna i każdy może się z nią nie zgodzić. Dla mnie każdy z tych utworów ciągnie się niczym dziesięciotysięczny odcinek „Mody na sukces”, a emocje sięgają zenitu jak przy grzybobraniu 😜 Proszę potraktować ten post z przymróżeniem oka. Bowiem książki te nie są „totalnie nienadające się do czytania”, w moim odczuciu jednak nie zasługują na ocenę wyższa niż 6/10. Warto abyście otrzymali ode mnie choć jedno zdanie o każdej z tych książek. Dopisuję również do każdej książki ocenę ze strony Lubimyczytac.pl   „Dziewczyny, które zabiły Chloe” Alex Marwood. Książka jest ok. Po prostu okej. Postacie są mało wyraziste. Książka strasznie się dłuży i ciągnie. Akcja...
Czytaj więcej

Nie czuję nic.

-
Obraz
Okej, od razu się przyznaję, że nie jestem wielką fanką polskiej muzyki. Zwłaszcza Sarsy. Ale jak to mówią “ Kiedy jesteś szczęśliwy, słuchasz muzyki. Kiedy jesteś smutny, rozumiesz tekst ”. Jechałam ostatnio 2 godziny samochodem, w tle leciała muzyka z popularnego radia. Zaczęłam wsłuchiwać się w słowa piosenki “ Zapomnij mi ”. (...) Początków nie pamięta nikt Brakuje dni Zapomnij mi Ulatuje lęk, nie czuję nic Nie czuję nic Zapomnij mi Jedną z wielu rzeczy jesteś dziś Jedną z wielu niepotrzebnych Nie pamiętaj tego mi Dawno mnie nie ma, nie ma Nie zabiorę cię do snu, nie ratuj mnie (...) Poczułam jak po policzku spływa mi pojedyncza łza. Nigdy wcześniej nie rozumiałam tej piosenki tak dobrze, jak w tamtym momencie. Nie wnikam w to, co Sarsa miała na myśli tworząc ją, czym się kierowała. Jednak słowa “Nie czuję nic” lub “Dawno mnie nie ma… Nie zabiorę Cię do snu, nie ratuj mnie” tak doskonale oddają to, co czułam w związku. A właściwie czego nie czułam. Miłości. Poczucia bezpie...
Czytaj więcej

Recenzja książki "Echa pamięci"

-
Obraz
  Dziś mam przyjemność przedstawić Wam książkę, która odmieniła moje życie - „Echa pamięci” Katherine Webb. No dobrze. Może trochę przesadziłam z tym życiem, ale ta książka z cała pewnością odmieniła mój pogląd na literature i sprawiła, ze pokochałam książki jeszcze bardziej. Stało się to 5 lat temu. Do tamtej chwili sięgałam po same „lekkie” książki, które potrafiłam czytać miesiącami. Były to utwory literackie, które nie wnosiły nic poza kolejnym nudnym romansem dwójki ludzi na zakręcie życia. Pewnego dnia moja mama (to właśnie dzięki niej kocham książki) powiedziała „ Przeczytaj Echa Pamięci, zobaczysz, ze nie pożałujesz ”. Bardzo się wzbranialam, nawet wlasciwie nie pamietam dlaczego 😂 był to chyba swego rodzaju młodzieńczy bunt i to ze chciałam za wszelka cenę czytać to co JA SOBIE WYBIORĘ . Prawda taka, ze wybierałam utwory z dolnej półki 😏 „Echa pamięci” wciągnęły mnie od pierwszej chwili. Całość pochłonę...
Czytaj więcej